► ♪ ♫

Archive for the ‘quoted poem’ Category

2010

In , quote from Web, quoted poem on January 6, 2010 at 10:41 am


“2010”

අතීතය කරින් ගත්
මිනිසෙක්ය මංසලක

ඔව්..ඔහුට
මල් වෙඩිල්ලක් නොවෙයි
ජීවිතය..

සුළං තටු පහර වැද
දාස්පෙතියා මලක්
දැදිරි වී බිම වැටෙත
ඔහු දෙපා අද්දරම
‘ආචාර වෙඩිමුරයකැයි’
කෙලෙස කියන්නද..?

අමාවක මැදියමක
ඔහු කොපුල මත වැටෙන
වැහි බිංදු
සෙමෙර නොව
හී තුඩුය..

සිහිනයක් දුහුවිලිව
ගිය කලට
තණපතත්
ඔහුට
මතු මහලකිය

ඒ නිසා දැන් ඔහුට
තණසුළක් යට වුවත්
සැතපෙන්න ඉඩ ඇතිය

අතීතය කරින් ගත්
මිනිසෙක්ය මංසලක
සිනහවක් සිතක නැති
කඳුලකුත් නෙතක නැති..

-රසික ජයකොඩි-
2009-12

[බූන්දි|BOONDI]

Advertisements

මතක කවිය

In quote from a News Paper, quoted poem on November 5, 2009 at 3:25 pm

දුර ඈත කඳු පෙතක සිට පැමිණි
නිම්නයක අපිරිමිත සිල් සුවඳ
මතක පිරි ඉල් මහේ සැමදාම
අපේ සිත් සිප වැළඳ හමනවා …
ඔව් මගේ නෑසියනි
ඒ සුවඳ ජීවිතය තනනවා…
කඳුළකින් සුසුමකින් සවිමත්ව
රන් කොතක සිට හමන ඒ සුළඟ
කප් සුවහසක් වුව පාරමී පුරනට
මේ තෙතැති සිත් සවිමත් කරනවා
සත්තකින් ම … නෑසියනි
ඒ සවිය යළිත් වැඩෙනවා
විසඝෝර සපුන් රැඳි කොදෙව්වක
ඉතිහාසයේ නොපළ වූ පිටු අතර
සිට දිලෙන සැදැහැවත් පහන් එළි
අපේ නෙත් හොඳින් හඳුනනවා
සැබැවින්ම… නෙනෑයිනි…
ඒ එළිය අපට මඟ කියනවා
භක්තිමත් කඳුළකින් බිහි කෙරුණු
තථාගත ලෝකයක් සොයා යන මේ ගමන
ළබැඳි උණුසුමින් පණ පෙවෙනවා
ඔව් මගේ නෑසියනි…
මළ නොමළ සියලු සවිමත් පවුරැ
ඒ මගෙහි පෙරමුණේ සිටිනවා

► කතෘ අඥාතය
(අවුරුදු 15කට පමණ පෙර පළවූ ‘අරමුණක සටහන’ නමින් ඡයා පිටපත් මුද්රණයකින් නිකුත්ව තිබූ සමරු කලඹකිනි)
2007 නොවැ. 11 ‘ඉරිදා ලංකා’ පුවත්පත

නිහඬ ගීතය

In , quote from a Book, quote from Web, quoted poem on November 5, 2009 at 3:05 pm

ගීතය නිහඬය
නොගැයිනි තවම

දිනෙන් දින
දිනෙන් දින ගෙවුනත්
සලමින් පිරික්සමින්
සකසමින් වීණාවේ සර

එළඹ නැත
නිසි මොහොත
නැත වදන් ගැලපී
පෙල ගැසී
හද රිදුම් දුන්නත්
පිරී කැලතෙන ප්‍රාර්ථනාවන්

පියුම නැත පිබිදී
හමා යන මුත් නල
ගෙන යන්න
එහි සුවඳ

නෙත ගැසී නැත වත
සවන නොරැඳිනිය හඬ
පා ගැටෙන සර පමණි
සරණ විට ඔහු මාවතේ

දිග හැරෙයි ජීවිතය
දිග ඇදෙයි සෙවනැලිත්..
එහෙත් තවමත්
පහන දැල්වී නොමැත
හැර පියන්නට
දොර පියන්
වඩින්නට මා කුටියට…

හමුවීම…
ජීවිතයේ…
ප්‍රාර්ථනාවක්ම
පමණකි
තවම
නොපිපුණු.

► ‘ගීතාංජලී’ – රබින්ද්‍රනාත් තාගෝර්
From Boondi Live Mail

කියවන්නට දන්නා කම්කරුවෙකුගේ ප‍්‍රශ්න

In quote from a Book, quoted poem on October 13, 2009 at 2:21 pm

තිබිසයේ දොරටු හතේ
මාලිගාව හැදුවෝ කවුරුන්ද?
පොත්වල නම් රජවරුන්ගේ නම්
සඳහන් වේ.

ඉතින්, රජවරු එයට ගල් ඇද්දෝ ද?
තරුණ ඇලෙක්සැන්ඩර්
ඉන්දියාව ආක‍්‍රමණය කළේය
හැබෑවටම ඔහු
තනිවමද එය කළේ?
සීසර් ගලීලය පරාජය කළේය
අරක්කැමියෙක්වත්
ඔහු සමඟ ගියේ නැද්ද?

සිය නැව් හමුදාව පරාජය වීමෙන්
ස්පාඤ්ඤයේ පිලිප් රජු වැලපුණේය
අන් කිසි කෙනෙක් නොවැලපුණේද?
හැම පිටුවකම ඇත්තේ
ජයගත් සැටිය
ඇත්තෙන්ම ජය පානොත්සවය උදෙසා
කෑම උයන්නවත්
එකෙක් නොසිටියේද?

සෑම දස වසරකටම
මහා පුරුෂයෙක් පහළ වේ
මේ සියල්ලටම
වියදම් කළෝ කවුරුහුද?

ඉතින් මෙවැනි පුවත් අපමණය
— කෙළවරක් නැති ප‍්‍රශ්න
පැන නොනැංගේද?

► Bertolt Brecht
පරි: එස්. ජී. පුංච්හේවා | ‘අකුණු පහන’ කාව්‍ය සංග‍්‍රහය

ආදරණීය රාජනී

In quote from a News Paper, quoted poem on October 13, 2009 at 2:07 pm

(රාජනී තීරණාගම ඝාතනයේ විසිවන අනුස්මරණය පසුගිය සැප්තැම්බරයට යෙදී තිබුණි.)

සහජාත සිහින මියැදී
පීතෘත්වය වල් වැදී
වර්ගවාදයේ කුණප පිපිරී
වණ කැළැල් නොමැකී

සිහිනයෙන් හිටිවන
නොහඳුණන නුඹේ රුව දැක
සියොළඟ සලිතව
බියපත්ව ඇස ඇරිමි
ආදරණීය රාජනී

බිඳුණු තල්වැට
ඉණි පෙළින් පෙළ සකසා
පිළිසකර කරමුයි
වහසි බස් දෙති දනෝ
උතුරු මිතුරු නෑ කමේ
සිල්බර සම්මාදමේ

තලෙළු පැහැපත්
නුඹේ මුව මන්දහාසය
නල්ලූර් කෝවිල මුදුනින්
විළිබරින් සැඟවෙන
හිරු සේ
දිසේ

ඉල්ලා සිටියෝ
නිදහසේ හුස්මක්ම නම්
විසංවාදය අහුරා
උණ්ඩයට පියාපත් කොයිබින් ලැබුණේද?

තුණු සිරුරත
කිඳා බැස ගිය මූනිස්සම
ගෝස් ඉරුවක සතපා
උවටැන් කරන සේ
සුවපත් කළ හැකි විණි නම්
උත්තම අරමුණක සළකුණ?

නම කියා අඬ ගැසූ
තුරුණු බිළිඳුන් ඇස
උණ්ඩයට පෙර
නුඹම සුවපත් කළ
මුහුණුවර හැඳිනීද?

උණ්ඩ,
සිත් පිත් නැත උන්ට
නිරායුධ දෑතින්
මුවාකල නොහැක
ඔබ නොදැක උන්නීද?
උන් දැන උන්නේද?

අරගලයේ මාතෘ ස්නේහය
බර ඉසිලූ ගාථාව ඔබ
පණ ගැහෙන තුරුණු හෘදයක
අනිමිස ලෝචනයේ සෙත් කවිය ඔබ

අවියකට වඩා බර හදවතක
අත්වැල එපා කීවෝ පව්කාර
නුඹ අහිමි කළ භූමියෙක
යළි පිපේවිද රන් නෙළුම් මල

ඔබ නැති
සිහින නැති
අරමුණක් නැති
උතුරට
“වසන්තය ඇවිත්”

► චමින්ද විජේසිංහ
රාවය | ‘මකරන්ද’ (2009 ඔක්තොබර් 11)

මගේ කවිය

In quote from a News Paper, quoted poem on October 13, 2009 at 1:40 pm

ඔත්පලව කාලය
‍ගොළුව ඇත හදවත
පුරන්ව ගොස් මිනිසත්කම
ඉරිතලා මගෙ කවි සිත

ලොවම තනි යායක්
කීවත් අපේ මහ කිවිඳු
එලෙසින් දකින ඇස
ගලවාදමයි බොල් පොළොවට

“කොටියා කොටියාමය
දෙමළා දෙමළාමය
මේක අපේ සිංහල රට
ලිවිය යුතුයි සිංහලකම ගැන

තව දස වසරක්
සව් පුරක්වේය මේ ලක
වේලක් කා දිනකට
සැමදෙන දකිවී ඒ සිහිනය”

ඇවිත් ගොන් මඩලාවට
දෑත් විහිදා සිව්දෙස
විද්වත් ඇඳුරු රංචුව
තප්පුලති රෙදි ඇඳගෙනම

► ශක්තික සත්කුමාර
රාවය | 18 පිටුව (2009 ඔක්තොබර් 11)

අලුත් එළියක ලකුණු මතුවෙයි

In quote from a News Paper, quoted poem on October 5, 2009 at 3:36 pm

අලුත් එළියක ලකුණු මතුවෙයි
එදෙස තරු රැස් අණුව යන්නෙමි
මගේ අදහස් මැරෙන්නේ නෑ
ඔබට එය අඩු නැතිව දෙන්නම්
උදෑසන මල් වී පිපෙන්නම්
රෑට සඳ එළියකින් එන්නම්
ඔබේ සුවඳත්, මගේ සුවඳත්
එකට කැටි කළ සුළඟ වෙන්නම්

► විමලරත්න කුමාරගම
‘වමේ පිටුව’ – 2007 දෙසැ. 09 ‘ඉරිදා ලංකා’ පුවත්පත

විප්ලවවාදියාගේ කව

In quote from a News Paper, quoted poem on October 5, 2009 at 3:25 pm

නොකියාම බැරි විට
ගල් පැලෙන බේගල් කියන්නෙමි
නොකරම බැරි විට – වෙඩි තබා මිනිසුන් මරන්නෙමි
පළා යා යුතු විට
මිනිසු වග දෑතින් තැණුනු දෑ
කඩා බිඳ සුණු විසුණු කරන්නෙමි
එහෙත්..
බිඳකින් වත් නොකිළිටි වූ – අනගිතම සත්‍ය ද
මිනිස් වග කෙරේ වූ අමිලතම සෙනහසද
මිනිස් දෑතින් සැදුණු – සියළු වූ යහපත් දේ කෙරේ
නොබිදෙන භක්තියද …
මහ පොළව මරින් බරවූ දිනක
එහි සුවඳ දසත පැතිරෙන දිනක
මගේ හදවත තුලින් – ඔබට හමුවනු ඇත !

► ‘වමේ පිටුව’ – 2007 දෙසැ. 09
‘ඉරිදා ලංකා’ පුවත්පත

සත්තයි නව ලොව පහන් සිනාසේ …!

In quote from a News Paper, quoted Books, quoted poem on October 5, 2009 at 3:20 pm

පෙනේය ඈතින් එක් දසුනක් අර
සුපැහැදිලිය, ඔබ ඇවිත් බලනු මැන
ලොව හැම පැත්තෙන් පහන් ඇවිල ඒ
නව සිතකින් කවියක් ගයමි මම

නිදහස් වහලුන් නොවෙද අප හැම?
රැවටුන මල් මෙනි සුව දක් අහිමිව
මරා දමමු එක්වී මේ මුසාව
සුපිපේ නව දිවියක් ඒ මරු මුවැ

කටුක බිමක් ලේ ජලයෙන් තෙත් කොට
නීල සස්ස සම්පත් සරසන්නෙමු
මට – හෙට කියමින් ගොඩ වෙන් නොකළෙමු
විෂ දලයක් නෑ අපගේ හිත්වල

දනැති බලැති උන් කෙරුවේ විණම ය
වෙහෙසී වැඩ කළ දෙවියන් අපමය
දුකින් පෙරා දුන් දේ නරකද – නැහැ
ගොලුවී සිටියොත් උන්ගේ ප්රීතිය

අපේ ලෙයින් උන් වැවුනා එය ඇති
තරුණ ලොවද ජීවත් විය යුතුමය
හටනෙදි හමුවූ විට අපි නොයදිමු
බිඳලමු විලුඹින් පාගා පෙණයම

පැලහී – පැලහී අවි ලිනි ජාලේ
තවත් ඇඟිලි මෙන් කර ගැට එල්ලේ
නීචව පතුළට ගිලුනා නොවෙදෝ
දෙවියොත් ඇඬුවා ඉවසුම් නැතිවී

දැවී – පිළිස්සී කළුවුන හර්දේ
ජීවය දෑසේ කැටි වී බබලා
උස් වී රොස් වී ඇවිලෙන ගිනි මැද
සත්තයි නව ලොව පහන් සිනාසේ

මේ ලොව දුක් විඳිනා දිළිඳුන්ගේ
කඳුළු ඇසක හැම, දල්වමු පහනක්
නීචව පතුළේ සිටියා ඔය ඇති
ජයගෙන එය බොමු – එයයි පිපාසය

► ඉස්මාලිකා දාවුද් ‘පිබිදෙන පැය’ 1979-2005 කෘතියෙන් උපුටාගැණිනි.
අනුවාදක: පරාක්‍රම කොඩිතුවක්කු
(2007 මැයි. 07 ‘මව්බිම’)

The Olive Tree | ඔලිව් ගස

In quote from a News Paper, quoted poem on October 5, 2009 at 2:46 pm

ගෙත්තම් කරමින්
කල් ගෙවුමට
විවේක සුව නැත මට
නිතර ලුහු බඳින නිසා මා පසුපස
නිතර මා නිවස සෝදිසි කෙරෙන නිසා

කඩදාසියක් වත් නොසතු හෙයින්
ගෙඋයන් ඔලිව් ගසෙක
කොටා තබන්නට සිතුවෙමි
මගේ සියලු රහස්, මගේ මතක

ප්රේමයේ හා අපේක්ෂාවේ
ජවනිකාවන්ද
මගේ ශෝකාන්තයේ
අමිහිරි පිළිඹිඹුද
සොරාගත් දොඩම් වතු හා
අහිමි වූ සොහොන් කොත් ගැනද
කොටා තබන්නට සිතුවෙමි
මතක සටහනක් සේ,
මතු දවස නැගෙන තුරු ජයගොස

උන් සොරාගත් අපේ දේපළෙහි අංකයන්
සිතියමෙහි මගේ ගම පිහිටි තැන
වනසා දැමූ ගේ දොර – උඳුරා දැමූ ගහකොළ
පොඩිකර දැමූ මල් ගොමු
කෙටිය යුතුමැයි, ඒ සියල් තතු

වධයට ලක් වූවන්ගේ ද
ඔවුන් බැඳි යදම් නිපැදවූවන්ගේද
රැඳවූ සිපිරි ගෙවල ද
සියලු නම් ගම්,
රැකවලුන් කළ ශාපයන්
නැඟූ දොස් දෙවො‍ල්…
කොටා තබන්නෙමි, එකිනෙක

අපේ පොළව රත් පැහැ කළ
සදාරණීය යාසිම්
සදාදරණීය කාසිම්
ඔබ රැ‍ඳේ සදාකල් මතකයේ
කොටා තබනෙමි ඔබේ නාමයන්
සියල්ලටම ඉහළින්
කොටා තබන්නට සිතුවෙමි
මා දරා සිටි
නිමක් නැති දුක් වේදනාවන්
ශෝකයේ හිණි පෙතෙහි
මුදුන් පෙතට ම නැගුණු

හිරැගේ පැමිණිලි
සඳුගේ මිමිණිලි
සියොතුනගේ ගී හඬ
නැගෙන මේ පාළුබිම
සිහි ගන්වන බොහෝ දේ
කෙටිය යුතුමැයි මේ
ගඋයනේ ඔලිව් ගස මත
දිගින් දිගටම

► තව්ෆික් සෙයියාද්, පලස්තීනය
පරිවර්තනය: කපිල කුමාර කාලිංග
(2006 දෙසැ. 24 – ‘මව්බිම’)